«درسى به مسلمین»

عروسى على و فاطمه (علیهما السلام) یکى از حساس ترین و مهم ترین نمونه هاى ازدواج اسلامى بود؛ زیرا پدر دختر، بزرگترین شخصیت جزیرة العرب بلکه جهان اسلام و پیغمبر برگزیده خدا بود. دختر نیز بهترین و فهمیده ترین و با کمال ترین زنان اسلام و یکى از چهار زن بزرگ بشریت به شمار مى آمد.(1) داماد هم از حیث اصل و نسب از شریف زادگان عرب بود و از جهت علم و کمال و شجاعت بر تمام رجال اسلام برترى داشت. او همچنین جانشین رسمى، وزیر و مشاور رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) و مرد دلاور اسلام و سپهسالار سپاه مسلمین بود.
.....

1391/02/22

«مطالبه‌ای برای هدایت امت»

بررسی تاریخ اسلام، تصویر روشنی از موضع فاطمه زهرا (سلام الله علیها) در قبال جریان سیاسی بوجود آمده پس از رحلت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) ارائه می‌کند. بویژه در بین مجموعه برخوردهای دختر رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) در برابر حوادث آن برهه از تاریخ، شکایت آن بانو از دستگاه حاکم نسبت به مصادره سرزمین فدک و مراتب اعتراض او در این زمینه از اهمیت خاصی برخوردار است. اما ممکن است این سؤال پیش بیاید که آیا فاطمه زهرا (سلام الله علیها)
.....

1391/02/06

«همسری آسمانی»

بشر بن سلیمان از دوست داران امام هادی (علیه السلام) و امام عسکری (علیه السلام) و همسایه ایشان در سامرا بود. او نقل می‌کند که: روزی امام هادی (علیه السلام) مرا صدا زد. ایشان نامه‌ای به خط و زبان رومی نوشت و با انگشتر خود بر آن مهر زد و همراه آن دویست و بیست اشرفی به من داد و فرمود: "با این‌ها به بغداد برو. در فلان محل حاضر شو. صبح قایق هایی می‌آیند که اسیرانی در آن هستند." سپس مشخصات یکی از اسیران را به من داد و امر فرمود تا نامه را به او دهم و بگویم که وکیل صاحب نامه هستم تا او همراه من بیاید.
.....

1390/12/11

«پیروی واقعی یا ادعای دروغین»

انسان برای دست یافتن به راه هدایت، یا به عقل و اطلاعات محدود خود تکیه می‌کند و یا از شخص خردمندی که به او اعتماد دارد، راهنمایی می‌گیرد. حال چه کسی بهتر از خالق انسان که نیازها و احتیاجات او و روش صحیح برطرف کردن آنها را می‌داند و می‌تواند مسیر سعادت آدمی را در دنیا و آخرت، به او نشان دهد؟
.....

1390/11/21

«رفاقتی که گسست…»

شاید کسى گمان نمى‏کرد که آن دوستى گسسته شود و آن دو که معمولا همراه یکدیگر بودند، روزى از هم جدا شوند. مردم یکى از آن‌ها را بیش از آن اندازه که به نام اصلیش بشناسند، به نام دوست و رفیقش مى‏شناختند. اغلب وقتى که مى‏خواستند از او یاد کنند، توجه به نام اصلى‏اش نداشتند و مى‏گفتند: "رفیق امام صادق (علیه السلام)"
.....

1390/11/21

«نسخه‌ای برای رشد و تکامل»

شاید بعضی وقت‌ها در خلوت خود، به این فکر کنیم که بیش از حد، خود را مشغول زندگی روزمره، کسب و کار و ... کرده ایم؛ اما در مقابل توجه چندانی به رشد شخصیت، تکامل و رفع نواقص خویش نداشته ایم. حال آن که عمر انسان با تمام سختی‌ها و خوشی‌ها به پایان خواهد رسید ...
.....

1390/11/12

«آراستگی»

اساس زندگی انسان بر "انس و معاشرت" نهاده شده است که دارای جاذبه و دافعه هایی مادی و معنوی است. زشت خویی، آزمندی، کینه توزی، بی عاطفگی، خشم و ... از دافعه‌های معنوی و اخلاقی است که دیگران را از انسان دور می‌کند و آدمی را تنها می‌گذارد. در نقطه مقابل، اخلاق نیک، گذشت، خوشرویی، مهرورزی و بردباری، زمینه‌های دوست یابی و گرایش دیگران و جلب دوستی را فراهم می‌کند.
.....

1390/11/04

«نگران امت، در بستر رحلت»

همه ما بارها و بارها در قالب‌های گوناگون ماجرای پدرانی را که در لحظات پایانی زندگی خود، فرزندانشان را جمع می‌کنند و لب به سخنی پندآموز می‌گشایند، شنیده‌ایم. معمولاً آنان در ساعات واپسین، می‌خواهند با تمام وجود چکیده زندگیشان را همچون گنجی نفیس به اولاد خویش بسپارند و آنها را صاحب سرمایه ارزشمندی کنند. در آموزه‌های دینی ما مسلمانان، پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) به عنوان پدر امت معرفی شده است.
.....

1390/11/02

«کوه صبر و مهربانی»

در زمانی که مروان استاندارى مدینه را به عهده داشت، هر هفته پیش از انجام نماز جمعه در خطبه‏اى که ایراد مى‏کرد، نسبت به حضرت على (علیه السلام) ناسزا مى‏گفت. در یکى از روزها، شخصى را همراه نامه‌ای سراسر دشنام و ناسزا به سوى امام حسن (علیه السلام) گسیل داشت. پس از آن که مأمور، نامه را به امام حسن (علیه السلام) رساند، ایشان فرمود: "وقتى با مروان ملاقات کردى، از جانب من به او بگو: به خدا سوگند من با گفتن دشنام به تو، چیزى را محو نمى‏کنم؛ اما (صبر مى‏کنم و چیزى نمى‏گویم که) وعده گاه من و تو، در پیشگاه خدا خواهد بود. اگر در آنچه نسبت به من ابراز داشته‏اى، راستگو بوده‏اى، خداى تعالى پاداش خوبى به تو کرم فرماید و اگر نسبت به آنچه درباره من اظهار داشته‏اى دروغگو باشى، خداى تعالى براى انتقام گرفتن از همه مردم شایسته‏تر است‏ ..."(1)
.....

1390/11/02

«روشنای جاویدان»

یکی از موضوعات مهمی که در خصوص حرکت امام حسین (علیه السلام) در میان متفکران و حتی مردم عادی بارها و بارها مطرح گردیده و به آن پرداخته شده، این است که آیا امام حسین (علیه السلام) در کربلا شکست خورد، یا آنکه پیروز گردید؟ در ظاهر، اصل واقعه به اینجا ختم می‌شود که آن حضرت و یاران باوفایش همگی در عصر عاشورا در خون خود غلطیدند و شربت شهادت نوشیدند و سپاه شام به نشانه پیروزی به جشن و پایکوبی پرداختند و شیپور پیروزی نواختند. با این وجود، آیا باز هم می‌توان حسین (علیه السلام) را پیروز میدان دانست؟
.....

1390/10/24

«معجزه دوستی»

حتما تا به حال آمار مشکلات اجتماعی و جهانی توجهتان را به خود جلب کرده است. خشونت ها، جدایی ها، قتل ها، خودکشی ها، مشکلات خانوادگی، تبعیض ها، جنگ ها و ده ها مشکل و معضل دیگر که بشر همیشه به دنبال آن بوده تا برای آنها چاره ای بیاندیشد. اما ریشه همه این مشکلات از کجاست و به راستی چاره چیست؟ بررسی این موضوع احتیاج به مقدمه ای کوتاه دارد: "حب ذات" یعنی "خود دوستی" و "حب غیر" یعنی "دگردوستی". این دو میل فطری، به قضای حکیمانه الهی در نهاد تمام فرزندان بشر آفریده شده است. هر یک از این دو خواهش طبیعی، سهم موثری در تامین سعادت و آرامش بشر دارد و باید در جای خود ارضا گردد.
.....

1390/10/11

«پسندم همان که او پسندد ...»

یار دیرین رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم)، جابر بن عبد الله انصاری که دیگر پیر و فرتوت گشته بود، در بستر بیماری به سر می‌برد. چهره نورانی او گواه خلوص و صفای باطن این صحابی سالخورده بود. امام باقر (علیه السلام) برای عیادت، به خانه او رفت و در کنار او نشست و با مهربانی و لطف خاصی فرمود: "ای جابر! حالت چگونه است؟!" جابر گفت: "در حالی هستم که پیری را نسبت به جوانی، بیشتر می‌پسندم و مرگ را نسبت به زندگی، بیشتر دوست دارم و به بیماری نسبت به سلامتی، علاقه بیشتری دارم." (منظور جابر این بود که در برابر هرگونه سختی و مشکلی، صبور و مقاوم هستم.) امام باقر (علیه السلام) به او فرمود: "اما من آنچه را خدا بخواهد، دوست دارم. اگر پیری را بخواهد، همان را دوست دارم و اگر جوانی را بخواهد، به همان علاقه مندم. بیماری یا سلامتی، زندگی یا مرگ، هرکدام را که او بپسندد، من همان را می‌پسندم."
.....

1390/10/07

«پند حکیم»

دنیا و دنیا پرستی در نزد اهل آخرت آن قدر مذموم و ناپسند است که آنان در پندهای خود به اهل دنیا کوشیده اند با بیانات تکان دهنده خویش چنین افرادی را از خواب غفلت بیدار کنند. عیسی بن مریم (علیهما السلام) نیز در خلال سخنان حکیمانه خود، به منظور بیدار نمودن اهل دنیا به این موضوع پرداخته و می‌فرماید: "وای بر شما ‌ای دنیا پرستان! مگر شما را به خاطر علم بر همه خلائق عالم برتری نداده اند؟! آنگاه شما آن را به دور انداخته اید و به آن عمل نکرده اید و رو به دنیا آورده اید؟ به انگیزه‌های دنیوی حکم می‌کنید و برای رسیدن به لذات دنیا زمینه سازی می‌کنید و آن را بر آخرت ترجیح می‌دهید و آبادش می‌کنید. پس تا کی باید برای دنیا باشید و خدا هیچ سهمی از شما نداشته باشد؟!
.....

1390/10/04

«صفحاتی از دفتر شام»

شام از آن روز که به تصرف مسلمانان درآمد، فرمانروایانی چون خالد بن ولید و معاویه فرزند ابوسفیان را به خود دید. مردم این سرزمین نه همنشینی با پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) را دریافته بودند و نه روش اصحاب او را می‌دانستند. تنی چند از صحابه رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) هم که به آن سرزمین رفتند و در آن سکونت نمودند، مردمانی بودند پراکنده از یکدیگر که در میان عامه مردم نفوذ چندانی نداشتند. در نتیجه مردم شام اعمال و رفتار معاویه و اطرافیان او را سنت مسلمانی می‌پنداشتند و چون صدها سال رژیم امپراطوران روم بر آنان حاکم بود و روش حکومت‌های دوره اسلام را عادلانه تر از حکومت‌های پیشین می‌دیدند، بر کارهای آنان صحه می‌گذاردند.
.....

1390/09/30

«خورشید به خون نشسته»

و آنگاه، حسین (علیه السلام)، دشمن را به مبارزه فرا خواند و در همان حال مى‏فرمود: " شهادت از پذیرش ننگ سزاوار تر، و ننگ از ورود در آتش شایسته تر است. " یکی از راویان گوید: به خدا سوگند ندیدم مردی را که فرزندان و اهل بیت و یارانش کشته شده باشند و بار این همه دردها و رنجها را به دوش بکشد، اما با این وجود اینگونه دلیرانه در صحنه نبرد ابراز شجاعت و رشادت نماید. تا آنجا که دشمن به صورت گروهی به او یورش برده، اما آن حضرت با شمشیرش به آنان حمله‏ور می‌شد و دشمنان چون گلّه می گریختند.
.....

1390/09/15

«دلاور اما مظلوم ...»

آن هنگام که ابوالفضل العباس (علیه السلام) چونان تیری به سوی میدان می‌تاخت، مشک می‌برد و شمشیر و پرچم. حسین (علیه السلام) نزدیک به خیمه گاه بر فراز آوردگاه ایستاده بود و شاید بعضی از زنان اهل بیت (علیهم السلام) نیز چشم در روی حسین (علیه السلام) دوخته بودند که در چهره اش تصویر آن آوردگاه دور نقش بسته بود. عباس به رود زد. پاسبانانش چون قوچ که از شیر درنده گریزد، گریختند. آب برداشت و آورد. شاید این تصویر تابناک در نگاههای سریع سید الشهدا (علیه السلام) پیدا بود و روشنی و آرامش می‌افزود.
.....

1390/09/14

«مرا حقی است بر گردن ...»

راوی می‌گوید: خدمت امام کاظم (علیه السلام) رسیدم و عرض کردم: "همسر من و همسر ابن مارد برای شرکت در مجالس عزا از خانه خارج می‌شوند و من آن دو را نهی می‌کنم. اما همسرم در پاسخ می‌گوید: اگر رفتن ما حرام است، بگو تا نرویم و اگر حرام نیست، پس چرا ما را منع می‌کنی؟! بنابر این اگر کسی از ما چشم از این جهان فرو بندد، دیگر کسی در مجلس عزای ما شرکت نمی‌کند!"
.....

1390/09/06

«غفلتی باور نکردنی»

صراحت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) جای هیچ شک و شبهه‌ای را باقی نگذاشته بود. آن حضرت حتی به همه حاضرین فرمان داده بود تا پیامش را به غائبین برسانند. اما حدود دو ماه و نیم بعد، گویی اصلا منطقه‌ای به اسم "غدیر" که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) در آن خطبه‌ای خوانده و علی (علیه السلام) را به جانشینی خود معرفی کرده بود، وجود نداشت. پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) از دنیا رحلت کرده است و مردم عجولانه با کسی غیر از علی (علیه السلام) بیعت نموده اند ...
.....

1390/08/24

«نزدیک ترین راه»

نمی­دانم چه کنم. مشکلات کلافه ام کرده اند. چه کسی می‌تواند آن‌ها را حل کند؟ با چه کسی می­توانم درد دل کرده و از او کمک بخواهم؟ همه ما کما بیش در چنین شرایطی قرار گرفته ایم و این سوال­ها را از خود پرسیده ایم. گاهی به دنبال شخصی یا چیزی می­گردیم تا به وسیله آن به حاجات خود رسیده و مشکلاتمان را بر طرف کنیم.
.....

1390/08/21

«درماندگی در جاده بندگی!»

در عرف فرهنگ دینی، هر عملی که رضایت خداوند را جلب کند و موجب تقرب بنده به پروردگار شود، عبادت نام می­گیرد. اما آیا همه عبادت­ها از این نظر در یک درجه هستند؟ شکی نیست که اعمال عبادی اقسام مختلفی دارند. بعضی از کارها در عین این که می­تواند عنوان عبادت و اطاعت امر خدا به خود گیرد، دارای لذت هم می باشد و آدمی در طبع خویش به آن­ها گرایش دارد؛ مانند غذا خوردن و خوابیدن و ازدواج کردن.
.....

1390/08/16