پایگاه اسلامی شیعی رشد

(www.roshd.org)
 
 
  مناسبت نامه > ولادت امام جواد (عليه السلام) > تاريخ مناسبت: 1387/04/23    
 
 
 

 

 باسمه تعالی

 
 
 "قیمت انسان"
 
فکر مى‏کنید فاصله «خودفراموشى‏» تا «خدافراموشى‏» چه قدر است؟ از یاد بردن این که: «من کیستم؟»، «که بوده ام؟»، «کجایم؟»، «به کجا مى‏روم؟‏»، «چه گونه باید باشم؟»، «چه باید بکنم؟»، «هدفم چیست؟»، «چه مى‏خواستم؟»، «چه باید بخواهم؟» و ... دهها از این‏گونه سؤالها، نشانه ‏نوعى «خود فراموشى»‏است. همین غفلت و نسیان‏ ها است که انسان را به «گناه‏»، «تکبر»، «غرور»، «طغیان‏»، «تباهى‏» و «دنیازدگى‏» مى‏کشاند.
اما این «خود»ى که این همه مهم است و غفلت از آن‏، هستى‏سوز، چیست؟ غیر از «خود طبیعى‏»، که به جنبه فیزیکى و اعضا و اندام و جسم ما مربوط مى‏شودو غیر از «خود اجتماعى‏»، که جایگاه ما را در جامعه و در ارتباط با مردم‏ و محیط پیرامون و زندگى شخصى و اجتماعى و صنفى ما مشخص‏ مى‏سازد، یک «خود انسانى‏» هم داریم، که موقعیت ما را به عنوان یک‏ «انسان‏» در مجموعه هستى نشان مى‏دهد.
شناخت این «خود»، هم لازم تر و هم سودمند تر است.ساختن این «خود» نیز، هم دشوارتر، هم سعادت آور تر است.خیلى‏ها خود طبیعى و خود اجتماعى خویش را مى‏شناسند، اما در زمینه آن «خود برتر»، یا غافلند، یا خود را به غفلت مى‏زنند و از اندیشه و تلاش درباره آن طفره مى‏روند و حاضر نیستند بیاندیشند که درکجاى «دستگاه خلقت‏» قرار دارند.
این که مى‏گوییم باید «خود» را شناخت، شامل مجموعه «استعداد»ها و زمینه‏هاى «رشد» نیز مى‏شود. مواهب الهى و نعمتهایى که ما را احاطه‏ کرده است نیز، در همین محدوده قرار مى‏گیرد. شناخت «کرامت انسان‏» و «ارزش وجودى‏» نیز، جزو همین قلمرو است. آنکه موهبت‏ها و استعدادهاى خود را نشناسد، از «گنج وجود» بى‏بهره‏مى‏ماند و آنکه ارزش و قیمت‏خویش را نداند، خود را ارزان مى‏فروشد و آنکه از «بعد الهى‏» و «خلیفة اللهى‏» خود بى‏خبر شد، تن به پستى و گناه و حقارت مى‏دهد. شرط نخست‏سودبردن در یک داد و ستد، توجه به بهاى متاع و کالاى‏خویش است؛ تا آن را ارزان نفروشى و به زیان، معامله نکنى.پیشوایان دین، «بهاى وجود» تو را همسنگ با «بهشت‏» دانسته‏اند ونظرشان کارشناسانه است.
امام جواد) علیه السلام) که ایام ولادت ایشان را به جشن نشسته ایم، در این زمینه می‌فرمایند:
"ارزش وجود شما بهشت است و شما قیمتى جز بهشت ندارید، آگاه‏ باشید که خود را جز به بهشت نفروشید."
یعنى اگر خود را به هر چه که کمتر از بهشت‏ باشد بفروشى، زیان کرده‏اى.خود را با هر چه مبادله کنى، براى خویش در همان حد قیمت گذارى‏ کرده‏اى.اگر دنیا را «تجارتخانه‏» اولیاء الهى دانسته‏اند، ارزش وجود نفیس‏ انسان را هم گوشزد کرده‏اند، تا خام و بى‏ تجربه و بى‏خبر از قیمت، به بازار نرود و کلاهى به گشادى دنیا بر سر «وجود ملکوتى‏» او نگذارند.وقتى که مى‏تواند خود را اخروى کند، چرا دنیوى؟!و اگر مى‏تواند فراتر از فرشته رود، چرا فروتر و پست‏تر از حیوان؟!وقتى نتوانى سرمایه‏هاى وجودى خود را به بهره‏ورى برسانى و روز به‏روز از سرمایه خرج کنى، بى آنکه نفعى به دست آورى، سرانجام روزى همه ‏سرمایه خرج مى‏شود و تهیدست از این بازار، باز خواهى گشت. اگر «خود» را فراموش نکرده باشى و «بهاى وجود» را بشناسى، خود را زیرقیمت نمى‏فروشى!
(برگرفته از کتاب "گامی در مسیر نوشته حجة الإسلام جواد محدثی)
سایت رشد، 10 رجب، سالروز میلاد پر برکت
 سرچشمه حکمت و پیشوای رحمت،
امام محمد بن علی الجواد(علیه السلام)
را به تمامی مسلمین جهان، به ویژه شما دوست گرامی تبریک و تهنیت عرض می‌نماید.